Ek was nog nooit die Barbie-tipe meisie nie, so pienk was nog nooit my uitstaankleur nie. Ek wou hê dit moes lyk soos ’n tatoeëermerk – sagter en natuurliker, met die frilletjies en valletjies , as ek dit so kan beskryf – maar ek wou tog steeds soos ’n prinses voel en lyk. Natuurlik is en was swart nog altyd my kleur. Ek wou steeds vroulik lyk en skitter, net nie met diamante nie – maar met pêrels. ’n Paar jaar gelede het ek ’n soortgelyke prentjie gesien en dit gestoor, en myself belowe: dít is wat ek eendag sou wou hê. Tannie Nevelene en Mamma het gehelp om daardie prentjie my droom te maak maar met my eie "twist".
Wat was jou gunsteling deel van jou matriekafskeidrok?
Ek gaan dit kort en kragtig hou: Moederliefde!! Sonder my mamma sou dit nie moontlik gewees het nie. Mamma is my insperasie en my heldin. Sy is nie gesond nie maar staan elke dag op met met 'n glimlag en skitter soos die
pêrels in my rok.
AF 
EN